Mapowanie funkcji na wyjścia
DL32 nie ma sztywnego przypisania "funkcja F1 = wyjście 1". Każde z 13 wyjść ma własną 16-bitową maskę funkcji, rozbitą na dwa CV — jeden dla funkcji F0–F7, drugi dla F8–F15. Dzięki temu:
- jedna funkcja może sterować wieloma wyjściami jednocześnie (np. F0 zapala światła czołowe z obu stron pojazdu),
- jedno wyjście może reagować na dowolną kombinację kilku funkcji,
- mapowanie można w pełni dostosować do instalacji bez zmiany firmware.
Dotyczy to tylko trybu adresowania jako lokomotywa — w trybie akcesoriowym komenda DCC steruje wyjściami OUT1–OUT4 bezpośrednio (patrz Adresowanie dekodera).
Jak liczone są numery CV
Dla wyjścia o numerze N (1–13):
| CV | Zawartość |
|---|---|
CV(32 + N) |
Maska funkcji F0–F7: bit 0 = F0, bit 1 = F1, … bit 7 = F7 |
CV(112 + N) |
Maska funkcji F8–F15: bit 0 = F8, bit 1 = F9, … bit 7 = F15 |
CV(48 + N) |
Jasność wyjścia (0–100%), patrz Tabela CV |
Wyjście jest aktywne, jeśli którakolwiek funkcja ustawiona w jego masce jest aktualnie włączona.
Przykład: chcesz, żeby wyjście 5 reagowało na F5 oraz F12.
- F5 to bit 5 maski F0–F7 →
CV37 = 0b00100000 = 32. - F12 to bit 4 maski F8–F15 (F8=bit0 … F12=bit4) →
CV125 = 0b00010000 = 16.
Pełna tabela CV dla wszystkich 13 wyjść
| Wyjście | CV maski F0–F7 | CV maski F8–F15 | CV jasności |
|---|---|---|---|
| OUT1 | CV33 | CV113 | CV49 |
| OUT2 | CV34 | CV114 | CV50 |
| OUT3 | CV35 | CV115 | CV51 |
| OUT4 | CV36 | CV116 | CV52 |
| OUT5 | CV37 | CV117 | CV53 |
| OUT6 | CV38 | CV118 | CV54 |
| OUT7 | CV39 | CV119 | CV55 |
| OUT8 | CV40 | CV120 | CV56 |
| OUT9 | CV41 | CV121 | CV57 |
| OUT10 | CV42 | CV122 | CV58 |
| OUT11 | CV43 | CV123 | CV59 |
| OUT12 | CV44 | CV124 | CV60 |
| OUT13 | CV45 | CV125 | CV61 |
Każda z komórek CV w tabeli przyjmuje wartości 0–255 (maski funkcji) albo 0–100 (jasność) — pełny opis zakresów jest w Tabeli CV.
Domyślne mapowanie fabryczne
Fabrycznie każde wyjście reaguje na dokładnie jedną, "swoją" funkcję: wyjście OUTN reaguje na FN (dla N = 1–13). Funkcja F0 nie steruje fabrycznie żadnym wyjściem.
| Funkcja | Domyślnie steruje |
|---|---|
| F0 | — (brak fabrycznego przypisania) |
| F1 | OUT1 |
| F2 | OUT2 |
| F3 | OUT3 |
| F4 | OUT4 |
| F5 | OUT5 |
| F6 | OUT6 |
| F7 | OUT7 |
| F8 | OUT8 |
| F9 | OUT9 |
| F10 | OUT10 |
| F11 | OUT11 |
| F12 | OUT12 |
| F13 | OUT13 |
| F14, F15 | — (brak fabrycznego przypisania) |
Wszystkie wyjścia mają fabrycznie ustawioną pełną jasność (CV49–CV61 = 100).
Zmiana mapowania krok po kroku
- Wybierz wyjście, które chcesz przemapować, i wyznacz jego CV maski F0–F7
(
CV(32+N)) oraz F8–F15 (CV(112+N)) z tabeli powyżej. - Zsumuj wagi bitowe (2 do potęgi numeru bitu) dla wszystkich funkcji, które mają sterować tym wyjściem — osobno dla grupy F0–F7 i osobno dla F8–F15.
- Zapisz wyliczone wartości do odpowiednich CV na torze programującym, w PoM albo przez JMRI — patrz Programowanie CV.
- Jeśli wcześniej inna funkcja też sterowała tym wyjściem i ma przestać, nie zapomnij wyzerować jej bitu w masce (wpisz nową, pełną wartość CV — zapis nadpisuje cały bajt, a nie pojedynczy bit, chyba że używasz zapisu bitowego Direct Bit Write w Service Mode).